29.02.2016 – poloneza czas zacząć

­

W ostatni dzień lutego zostaliśmy przeniesieni w świat poloneza, jedynego tańca utożsamianego wyłącznie z Polską i Polakami. Jest to nasz najstarszy taniec narodowy, taniec kołowy, korowodowy, utrzymany w metrum ¾. Najznakomitsze polonezy powstały na emigracji. Zaliczamy do nich utwory z okresów zaborów i walki o niepodległość, czyli skomponowany ok. 1794 roku polonez Michała Kleofasa Ogińskiego „Pożegnanie Ojczyzny”, czy ten najbardziej znany na świecie, polonez As-dur op. 40 Fryderyka Chopina z 1838 roku. Młode pokolenie rozpoznaje wyłącznie poloneza skomponowanego w 1999 roku przez Wojciecha Kilara na potrzeby ekranizacji przez Andrzeja Wajdę epopei narodowej „Pan Tadeusz”. Utwór ten stał się ogólnopolskim hitem, który zastąpił na studniówkach słynne „Pożegnanie Ojczyzny”. Uwagę na ten fakt zwrócił nam zaproszony wykonawca, prof. Maciej Pabich. W kilku słowach odniósł się do popularności najnowszego poloneza wskazując, że tym sposobem dzieło Ogińskiego przeszło do lamusa.

Prof. Maciej Pabich swój koncert rozpoczął od mistrzowskiego zagrania „Pożegnania Ojczyzny”. Tym sposobem podkreślił znaczenie tego utworu jako symbolu tęsknoty, który przez wiele lat – podobnie jak „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza – dawał Polakom nadzieję na lepsze jutro. W wykonaniu artysty usłyszeliśmy również inne utwory – polonez A. Wrońskiego „Jeszcze Polska nie zginęła” czy polonez H-dur I. J. Paderewskiego i polonez Es-dur F. Chopina. Wykonawca ujął nas zamiłowaniem do polonezów, precyzyjnością i niezwykłą, chwilami zaskakującą, dynamiką wykonania. Przed każdym utworem podzielił się z publicznością wiadomościami na temat kompozytora i krótką historią powstania danego utworu. Już na koniec – w ramach bisu – M. Pabich wykonał dla nas poloneza W. Kilara z filmu „Pan Tadeusz”.

Poniżej prezentujemy obszerne fragmenty tego wspaniałego koncertu. Polecamy również galerię zdjęć. Więcej informacji na temat samego poloneza można znaleźć w ulotce wprowadzającej w nasze muzyczne spotkanie.